7. Sacrament van de Zalving van de Zieken

Het sacrament van de zalving van de zieken is het sacrament waardoor de zieken worden genezen door gebed en gezalfd met olie. Het is een van de zeven sacramenten van de kerk. Het is een zalf die aan de zieken wordt toegediend om zowel de zonden van het vlees als de ziel te reinigen. De zalving wordt alleen verricht door bisschoppen en priesters (Kahn) met gebruik van gezegende olie en gebed. Het heeft een bijbelse oorsprong en wordt beheerd door zij die hiertoe gewijd zijn (Markus 6:13; Jakobus 5:13-15). Aangezien in onze kerk de zalf wordt aangeboden om zowel de zonden van het vlees als de ziel te reinigen, wordt de zalf toegediend aan iemand die door zonde is gekweld.

Het sacrament vindt zijn grondslag in de Heilige Schrift: “Lijdt er iemand onder u? Laat hem bidden. Is er iemand vrolijk? Laat hem psalmen zingen.” (Jakobus 5:13). In de brief van Jakobus (5:14-15) lezen we ook: "Is iemand onder u ziek? Laat hij dan de ouderlingen van de gemeente bij zich roepen en laten die voor hem bidden en hem met olie zalven in de Naam van de Heere. En het gebed van het geloof zal de zieke behouden en de Heere zal hem weer oprichten. En als hij zonden gedaan heeft, zal hem dat vergeven worden."

Elk van de zeven sacramenten heeft zijn eigen gebedenboek en toepassingssysteem. De zeven Sacramenten als geheel worden beschouwd als manifestaties van het geloof en de leerstellingen van het geloof van de Kerk. Deze sacramenten worden allemaal in de kerk gedaan. Het is echter ook niet verboden als ze elders worden uitgevoerd als aan de voorwaarden is voldaan (zoals bij ernstig zieken thuis of in het ziekenhuis). Het hoofddoel van alle sacramenten is de verlossing van de mensheid.